Jóhannes Kjarval

Íslenzkt litaspjald



Jóhannes Sveinson Kjarval:





Þegar beztu hæfileikamenn okkar í málaralist eru sammála um að skapa þróunarsögu fyrir íslenzkt litaspjald - mundi það fást við langvarandi kynning - það er við raunverulega spjaldsetningu á náttúrulitum lands okkar og línum - verður varla fyrr hjer neinn sameiginlegur raunsæisskóli í málaralist -. Málarar, sem hafa hæfileika í komposition, mundu innvinna eðlilegum hæfileikum sínum möguleika að njóta sín - en dagleg vinna við litskráning yrði verðmæti, sem er eftirsótt fágæti vegna þeirra áhrifa, sem sannleiksgildi þessara mynda ætti að hafa.

Hin sjálfsagða lausn á listhneigð iðkenda með ljereft og liti mundi á þennan hátt skapa vel undirbyggðan og traustan skóla - sem gæti lyft íslenzkri málaralist til vegs og gengis.

En við eigum listamönnum margra landa mikið að þakka. Sá tími mundi koma hjá einstöku málurum, að hið stöðuga naturalistiska stúdíum mundi ekki fullnægja - þegar innunnin verðmæti einangra frá stúdíum yfir í composition - En þá ætti líka listaspjaldinu að vera borgið - minnsta kosti fyrir dálítinn tíma - Með þessum hugleiðingum - sem eg hygg vera reynslu góðra málara, er hægt að slá því föstu, sem oft er búið að segja,

AÐ LISTIN ER VINNA

Og eitt enn - sem er mjög mikið umhugsunarefni - er hvort íslenzkir listmálarar geti á þennan hátt skapað eðlilegan samhljóm með þeirri gróandi samtíð, sem virðist taka opnum örmum öllu því, er list kallast - Sú samtíð ætti sannarlega skilið allan trúnað frá listamanna hálfu.





Líf og list, 01.11.1950
Hlekkur á gagn